تبليغاتX
نشد که مال من بشه

 

      " خواستن "

      همیشه توانستن نیست ...

      گاهی فقط ،

      " داغ " بزرگی ست

      که تا ابد بر

      " دلت "

      می ماند ....

 

+ تاریخ چهارشنبه چهارم آبان 1390زمان 16:32 از قلم خسته |

 

عاشقم

عاشق آن

" میم "

که می آید آخر " عزیز "

و

مرا میکند

مال

" تو "

+ تاریخ چهارشنبه چهارم آبان 1390زمان 16:24 از قلم خسته |

 

 

 تو یادت نیست ...

ولی من خوب به خاطر دارم !!!

که

برای

داشتنت

دلی را به دریا زدم

که از آب واهمه داشت ......

 

+ تاریخ چهارشنبه چهارم آبان 1390زمان 16:19 از قلم خسته |

 

          ماهممون یه جورایی یه زمانی

          جزء اقلیت های هندی بودیم !!!

          چون هممون ...

          یه گاوی رو

          یه روزی

          به عنوان عشق می پرستیدیم ...

+ تاریخ چهارشنبه چهارم آبان 1390زمان 15:35 از قلم خسته |

 

    تیک

    تاک

    تیک

    تاک

    و من همچنان 

    در اولین لحظه ی حضورت میخ کوب شده ام !!!

.........................................................................................................

    پ.ن : میخ کوب میدونی یعنی چی ؟؟؟!!

عکس: ساعت های دیواری مدرن و خلاقانه

 

+ تاریخ چهارشنبه دوازدهم مرداد 1390زمان 15:6 از قلم خسته |

 

فکرت هم مجازات دارد

برای من

که سر تا پایم را به باد فراموشی سپردی ...

و جناق خاطراتمان را شکاندی

و رفتنت

یادم تو را فراموش را برایم معنا کرد !

...

و من از آن روز

تنها برای چشمانت شاعر می شوم !

.....................................................................................................................

پ.ن : دوست دارمتون !

 

+ تاریخ چهارشنبه دوازدهم مرداد 1390زمان 15:3 از قلم خسته |

 

    هی فلانی ...

    حواست به این باشد !

    دلم را می گویم ...

    چینی بنده زده است !

    حرف که می زنی , مراقبش باش !

    من نمی توانم ...

    هر چه هم بگویی ... هر چه ... رد می کنم !

    اما تو ...

    تو کمی مراقبش باش !

    من نمی توانم ...

    گاهی شاید با یک کلام تمام بندهایی که زده ام از هم باز شود ...

    و دلم

    ولو شود کف زمین ...

    آن وقت کلی زمان میبرد تا دوباره همه اش را بند بزنم !

    ذره

    به

    ذره

    اش را ...

    .

    .

    .

    من

    به دل نمی گیرم هر چه بگویی !

    اما ... شاید ... یک بار ...

    بی اختیار من ...

    بدون اجازه ی من ...

    ب

    ن

    د

    هایش از هم بگسلد !

    آن وقت من شرمنده ات می شوم !

    که چرا دلگیر شدم ...

    چرا دلم پخش زمین شد ...

    من شرمنده ات می شوم !

    نخواه ...

    شرمم را ...

    نخواه که شرم زده بینی ام !

    می خواهم همیشه سر بلند کنم در حضورت ...

    نگـــــذار بشکند !

    و من

    سر به زیر کنم در حضورت ...

    نخــــــــــواه , دلم بی اجازه بگیرد ...

    و من کوچک شوم !

    و تو بگویی چرا به دل گرفتی ؟؟؟!

    و من سکوت کنم ...

    و ملامت کنم ... دل بند زده ام را !

    مرا بزرگ بخواه ...

    دلم را به تو سپرده ام ...

    مراقب باش ...

    کمی ...

    دست من نیست ...

    دلم هزار هزار بار بند خورده است ...

+ تاریخ چهارشنبه دوازدهم مرداد 1390زمان 14:42 از قلم خسته |

 

باران آمد ؛

و تو رفتی 

آبِ پشتِ سرت را ،

پیش پیش

آسمان ریخت .

 پروانه ی سوخته ی آرزوهای سپیدِ من

ناگهانه ؛

پر کشیدی

و من با مداد سیاه

روی ابری نوشتم :

تقصیر تو بود !

باران مُرد ؛

و من

همه ی چترها را

سوزاندم !

+ تاریخ سه شنبه یازدهم مرداد 1390زمان 16:26 از قلم خسته |

 

در شعر من جوانه زدی ،

ریشه کردی در دلتنگی هایم

احساساتم گل کرد

و من سبـــــــز شدم !

.......................................................................................................................................

   پ.ن : تسبیح نیستم امـــــــــا ، نفس هایم را به شماره انداخته است ، شوق دست های تو ....

   پ.ن : آن قدر بی غرور دوستت داشتم که به خودت مغرور شدی ...

   پ.ن : نه چتر با خود داشتی ، نه روزنامه ، و نه چمدان ؛ عاشقت شدم !

   از کجا باید می فهمیدم مسافری ؟؟!

   پ.ن : نبوده ، نیست ، نخواهد بود ... عزیزتر از تو ، کسی برای من ...

   پ.ن : مچاله کن ، بشکن ، بند بزن ، خط بزن ! خلاصه راحت باش ...

   ارث پدرت نیست ؛ دلِ تنهــــای من است !

   پ.ن : هِی فلانی ! حرف های تکراری من ؛ دیگر تکرار نخواهد شد !

 

 

+ تاریخ سه شنبه یازدهم مرداد 1390زمان 15:47 از قلم خسته |

    تو که نیامدی

    اشک هایم حتی

    بر زخم نبودنت

    نمک می پاشیدند

    و گونه هایم

    که بوسه های تو را کم داشت ....

.....................................................................................................................................

    پ.ن : سلیس و ساده بگویم : دلم گرفته برایت ...

    پ.ن : دلِ من !! نازک نباش لطفا ! هر چقدر هم که بند زده باشی ...

    پ.ن : جدا که شدیم ، هر دو به یک احساس رسیدیم !

            تو به فراغت ، من به فراقت !

            یک حرف ، تفاوت که مهم نیست ؛

             هست ؟؟!

    پ.ن : باد آورده را ؛ باد می برد ... اما ... تو که با پای خودت آمده بودی ......

 

+ تاریخ سه شنبه یازدهم مرداد 1390زمان 15:42 از قلم خسته |

 

  این روزها من " عین " پارادوکس ام

   درونم ازدحام تنهایی و دلشوره

   و دنیای بیرونم که عجیـــــــب خلوت است

   تنها من هستم و خروار خروار غم

   که چون غبار بر این روزهای آخر سال نشسته

   من سکوت را به لحظه هایم گره زده ام

   و شما که بی خبری را وصله ی ثانیه هایم کرده اید

   چه سنگ دل اید

   بـــــاور کنید کمر جوانی مان را کمان کردید

   تمامش کنید ...

   ماموریت غیر ممکن تان ؛

   ممکن شد !

   باورمان شد که به جای خدا نشسته اید !!!

......................................................................................................

   پ.ن : در سال صرفه جویی لبخند ؛ پروانه ها رنگ پریده روی لبانمان  

   پر پر زدند ، لبخند ما به زخم بدل شد و زخم هایمان تا استخوان رسید ....

   پ.ن : نگرانم ؛ نگران ! به اندازه ی همه ی روزهایی که

   نمی شناختمت ...

   پ.ن : وقتی تو می گویی وطن ، من خاک بر سر می کنم .

   پ.ن : یک نقاش خبر کنید بیاید این روزها را دوباره بکشد و رنگ بزند !

   پ.ن : باران می خواهم و خیابان خلوت و خیس ، کمی عاشقانه ، اندکی 

    آرامش ،  لبخند ،کتاب های خوب و خاکی که بارور کند ...

   پ.ن : سر سبـــــــــز ترین بهـــــــــار تقدیم تو باد ؛ تولدت مبارکمان ...

+ تاریخ سه شنبه یازدهم مرداد 1390زمان 15:33 از قلم خسته |

هیـــــچ می دانی ؟!

معشـــــــــوقه ی سرزمین تو

روسپی زمان ماست

 ..... خـــــــــــوب نگاهش کن .....

گرگ های سرزمینت

شبانه آمدند

و بکارت روحش را دریدند

خون می چکد ؛

از حیـــــــای دخترک همسایه

پرده ی غرورش چروکیده

و نامش را

پشتِ در خانه جا گذاشته !

+ تاریخ سه شنبه یازدهم مرداد 1390زمان 15:23 از قلم خسته |


هی فلانی ؛

من قانعه ام اما ، تو چرا دریغ می کنی ؟!

هر چه که بخواهم

یا هوس کنم را

هنوز از دهانم بیرون نیامده

یک " نه " بزرگ می گذاری کفِ دستم

یک " نه " مرد افکن

خوب نگاه کن ؛

ظریف تر از آنم که با داس بشکنم

نگاه سردی کافیست

تا از ریشه بخُشکم !

+ تاریخ سه شنبه یازدهم مرداد 1390زمان 15:18 از قلم خسته |

 

دریا، دریا دکل می‌کاریم

ماهی‌ها به جهنم !
 
کندوها پر از قیر شده‌اند
 
زنبورهای کارگر به عسلویه رفته‌اند
 
تا پشت بام ملکه را آسفالت کنند
 
چه سعادتی !
 
داریوش به پارس می‌نازید
 
ما به پارس جنوبی !
 
+ تاریخ دوشنبه سی ام خرداد 1390زمان 11:49 از قلم خسته |

 
صفر را بستند
 
تا ما به بیرون زنگ نزنیم

از شما چه پنهان

ما از درون زنگ زدیم!
www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

+ تاریخ دوشنبه سی ام خرداد 1390زمان 11:46 از قلم خسته |

 

باد آورده را باد می برد ،

اما ....

تو که با پای خودت آمده بودی ...

+ تاریخ دوشنبه سی ام خرداد 1390زمان 10:32 از قلم خسته |

 

نه ...

نه ... 

گریه نمی کنم ، یک چیزی رفته توی چشمم  !

به گمانم ...

یک خاطره است ....

+ تاریخ دوشنبه سی ام خرداد 1390زمان 10:27 از قلم خسته |

 

به هـمـان سـادگـی 

کـه کـلاغ ِ سـالـخـورده 

بـا نـخـستـین سـوت ِ قـطـار 

سقـف واگـن مـتـروک را 

تـرک می گـویــد 

دل ، 

دیـگــــر 

در جـای خـود نیـسـت 

بـه همـیـن ســادگـی ! 

+ تاریخ پنجشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1390زمان 13:26 از قلم خسته |

 

تـمـام مـعـلوم هـا و مجـهـول هایـم را 

بـه زحمـت کـنـار هـم مـی چـیـنم 

فـرمـول وار ؛ 

مـرتـب و بـی نـقـص … 

و تــو 

بـا یـک اشـاره 

هـمـه چـیـز را 

در هـم می ریــزی … 

+ تاریخ پنجشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1390زمان 11:7 از قلم خسته |

 

هر گاه که فکر میکنم برخاسته ام پایم به جایی میخورد و میافتم


هر گاه که فکر میکنم که برخاستن کاری است بس دشوار


 بر میخیزم وبه راهم ادامه میدهم


حالا بعد از یک بار دیگر به زمین خوردن برخاسته ام


 گرد و خاک را از لباسم پاک میکنم


ساکم را بر میدارم و به راه می افتم


این بار راهی را برمیگزینم که تو در مسیرش نباشی


 راهی که حتی جای پایت را باد جارو کرده باشد وبویت را باران شسته باشد


 دیگر وقتی که داری به زمین می خوری به من تکیه نخواهی داد


اعتماد در رابطه با تو مفهوم خود را برای چندمین بار از دست داده است


 و جایش را به تردید داده است . دهانت بوی دروغ میدهد


می خواهم از تو متنفر باشم


به همین سادگی


+ تاریخ پنجشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1390زمان 10:10 از قلم خسته |


جدیدترین قالبهای بلاگفا


جدیدترین کدهای موزیک برای وبلاگ